Polina Goncharova Moskova’da doğdu. Rusya Yaratıcı Sanatçılar Birliği ve Uluslararası Sanatçılar Federasyonu üyesidir. Tarih eğitimi almış olan Goncharova, M. V. Lomonosov Moskova Devlet Üniversitesi’nden mezun olmuştur.

Tarih ve kültür alanındaki eğitimi, sanat pratiğinin önemli bir temelini oluşturmuştur. Üniversite yıllarında Goncharova, kültür tarihi, felsefe, sembolik sistemler ve insan deneyiminin farklı dönemlerde nasıl anlamlandırıldığı üzerine yoğunlaşmıştır. Bu eğitim, insanın gerçekliği nasıl algıladığına, kültürlerin anlam sistemlerini nasıl kurduğuna ve sembollerin tarihsel bağlama göre nasıl değiştiğine dair kalıcı bir ilgi oluşturmuştur.

Resim, çocukluğundan beri Goncharova’ya eşlik etmiş ve zamanla dünyayı araştırmasının temel yolu hâline gelmiştir. Sanatsal yolculuğu klasik yağlı boya resim ve geleneksel tekniklerin incelenmesiyle başlamıştır. Ancak zaman içinde pratiği çağdaş sanat, akrilik resim ve karma tekniklere yönelmiştir. Bu geçiş, sanatçının akademik temsilin sınırlarının ötesine geçmesine ve resmi çağdaş gerçekliği analiz eden bir alan olarak ele almasına imkân vermiştir.

Pratiğinin merkezinde, istikrarlı gerçekliğin çözülmeye başladığı bir anda insanın varoluş hâli yer alır — fiziksel deneyim, dolayımlanmış algı ve kültürel kodların karışımı arasında. Sanatçı, bugünü istikrarsız bir sistem olarak araştırır: gerçeklik artık bütünlüklü bir yapı olarak algılanmaz; imgelerden, arşivsel izlerden, kültürel işaretlerden, görsel simülasyonlardan ve hafıza parçalarından kurulur.

Sembollerin göçü, kültürel mutasyon ve kimliğin yeniden inşası, Goncharova’nın çalışmalarında özel bir önem taşır. Süsleme öğeleri, mimari fragmanlar, kumaş parçaları, renk blokları, monokrom alanlar, çizgiler, yüzler ve siluetler; sanatçının eski sembolik sistemlerin istikrarını nasıl kaybettiğini ve yeni hibrit yapılara nasıl dâhil olduğunu araştırdığı görsel dilin unsurlarına dönüşür.

Akrilik ve karma tekniklerle çalışan Goncharova, kompozisyonlarını kolaj mantığı, parçalanma ve resimsel, arşivsel ve sembolik unsurların karşılaşması üzerine kurar. Resimlerinde insan figürü kişisel bir hikâyenin kahramanı değildir. Daha çok, kimliğin, hafızanın ve deneyimin sabit biçimini kaybettiği bir çağın belirtisi — bir değişimin taşıyıcısı olarak görünür.

Goncharova için resim, gerçekliğin deneyim, hafıza, imgeler ve sembolik sistemlerin parçalarından oluşan istikrarsız bir yapı olarak belirdiği analitik bir alana dönüşür. Ancak çalışmalarında çözülme hiçbir zaman son nokta değildir. Aksine, yeni bağların, yeni yapıların ve başka varoluş biçimlerinin imkânını açar.