Sanatçının Açıklaması

Polina Gonçarova’nın pratiği, istikrarlı gerçekliğin çözülmeye başladığı anda insanın varoluş hâlini araştırır — fiziksel deneyim, dolayımlanmış algı ve kültürel kodların kesişimi arasında.

Çalışmaları, imge akışı ve yaşanmış deneyimin sanallaşmasıyla şekillenen bir algı durumunu yakalar. Bu durumda gerçeklik artık bütünlüklü bir sistem olarak var olmaz; imgelerden, kültürel işaretlerden, arşivsel izlerden ve görsel simülasyonlardan kurulur. Bu sistem içinde insan figürü kişisel bir anlatının kahramanı değildir; daha çok kimliğin, hafızanın ve deneyimin sabit biçimini kaybettiği bir çağın belirtisi, bir dönüşümün taşıyıcısı olarak görünür.

Polina Gonçarova’nın tarih ve kültür alanındaki eğitimi, sanatçının yöntemini belirler. Gonçarova, çağdaş dünyayı sembollerin göçü ve kültürel mutasyon alanı olarak ele alır. Bu alanda işaretler, süsleme öğeleri, mimari fragmanlar ve maddi kültüre ait unsurlar özgün bağlamlarından koparak yeni bir gerçekliğin hibrit yapılarını oluşturur.

Polina Gonçarova’nın görsel dili kolaj mantığı, parçalanma ve resimsel, arşivsel ve sembolik unsurların karşılaşması üzerine kuruludur. Renk blokları, monolitik renk alanları, monokrom fragmanlar, ızgaralar, çizgiler, boş alanlar ve mimari kalıntılar dünyayı tasvir etmez; onu aksama, indirgenme ve yeniden yapılanma hâlinde ortaya koyar.

Polina Gonçarova için resim, gerçekliğin deneyim, hafıza, imgeler ve sembolik sistemlerin parçalarından oluşan istikrarsız bir yapı olarak belirdiği analitik bir alana dönüşür. Bu sistemde çözülme bir son nokta değildir; aksine, yeni bağların, yeni yapıların ve başka varoluş biçimlerinin imkânını açar.